Column geschreven door Suzan Tuinier
We rijden ergens tussen Haarlem en Rotterdam. ABBA zingt Money, Money, Money op de achtergrond. Ik zit in de auto met iemand uit mijn netwerk; we zijn onderweg naar een symposium, half zakelijk, half gewoon gezellig. Toen gebeurde het. Terwijl ik iets vertelde over een training die ik binnenkort zou geven, vroeg hij ineens: “Wat vraag jij daar eigenlijk voor?” Heel direct, zonder bijbedoelingen. Daar was opeens die knoop in mijn maag. Alsof iemand in een la keek waarvan ik dacht dat die dicht moest blijven. Een spanning waarvan ik tegelijkertijd wist dat die eigenlijk nergens op sloeg.
Waarom voelt praten over geld toch zo ongemakkelijk? Het is een bedrag, een zakelijk iets. Maar ergens in mijn systeem, misschien al vanaf jongs af aan, heb ik kennelijk geleerd dat geld privé is. Iets waar je niet open over bent. Als je opgroeit in een gezin waarin niemand ooit hardop zegt wat iets kost, of waarin geld misschien juist een bron van stress is, dan neem je dat mee. Dan voelt transparantie ineens spannend, terwijl het eigenlijk heel normaal zou moeten zijn.
In andere landen doen ze daar totaal niet moeilijk over. In Griekenland, waar ik een tijd heb gewoond, bespreken ze tijdens de koffie wat ze verdienen en wat ze uitgeven. Niemand valt daar van zijn stoel. In de VS vragen ze zonder knipperen wat je uurtarief is. Maar in Nederland? Hier vragen we liever wat iemand vanavond eet of nog sterker hoe z’n seksleven is dan wat hij verdient. We vinden het ongemakkelijk als iemand zijn hypotheek noemt. We krijgen rode wangen als iemand ons tarief opvraagt.
Hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik vind dat we er opener over moeten zijn. Zeker als ondernemer. Hoe moet iemand leren wat hij waard is als niemand benoemt wat normaal is? Hoe moet je eerlijk zakendoen als iedereen om bedragen heen draait alsof het verboden woorden zijn? Transparantie voorkomt scheve verwachtingen, misverstanden en dat rare gevoel dat je voorzichtig moet zijn om niet “te veel” of “te weinig” te vragen. Als we open zijn, kunnen we beter samenwerken. Beter ondernemen. En vooral: rustiger ademen, zonder die knoop in je maag.
Dus terug naar die auto. ABBA nog steeds vrolijk op de achtergrond. Ik ademde diep in en gaf gewoon antwoord. Het bedrag, helder uitgesproken. En wat gebeurde er? Niets. Geen verbaasde blik, geen oordeel, geen rare opmerking. Sterker nog, het gesprek werd er beter van. Precies daarom heb ik besloten dat wij in 2026 de tarieven van Nutrimedia gewoon online zetten. Ja, gewoon op de website. Iemand moet tenslotte beginnen met normaliseren dat geld geen geheim is.
